Ο Θεος Φως και οι Ανθρωπινοι Ηχοι.

Ο ανθρωπος δεν εχει ,βεβαια το χαρισμα της πυγολαμπιδας.Δεν μπορει να βγαλει δικο του φως,χρειαζεται να περιμενει υπομονετικα να πεσουν πανω του καποια φωτονια ειτε ουρανιας προελευσης ειτε προερχομενα απο επιγεια φλογα η απο καποιο ηλεκτρικο λαμπτηρα.Ο ανθρωπος δεν ειναι αυτοφωτο ον.Ειναι ομως // αυτοηχο//.Εχει δυνατοτητα συγκεκριμενων παλμικων κινησεων με τις φωνητικες του χορδες ,το σωμα του μπορει να βγαζει συγκεκριμενους ηχους.
Το φως δεν εχει πληθυντικο αριθμο.Ειναι ενας θεος ,σε ενικο αριθμο,τουλαχιστον για την επιστημη.Στους ηχους ομως επιτρεπεται να ειναι ηχοι.Καθενας τους εχει κατι ανθρωπινα λογικο και μαζι κατι ανθρωπινα παραμυθενιο.Γνησιο τεκνο μιας δονησης και ταξιδευτης απο την πρωτη στιγμη της γεννησης του,στριμωχνει την ιδιαιτεροτητα του μεσα στο κυμα που θα τον ταξιδεψει-με ταχυτητα ανθρωπινων διαστασεων-στοιβαζοντας μεσα εκει το χρωμα του,το υψος του και την δυναμη του.
Το φως ,απο την αλλη,μπορει να ταξιδευει το παρελθον μας στους ουρανους,εκει οπου οι ηχοι δεν υπαρχουν.Σκαφη φωτονιων με ολα εκεινα που ζησαμε διασχιζουν το αχανες.
Οι ηχοι φυλακιζονται στην Ατμοσφαιρα.Το φως ,ο παγκοσμιος θεος ,ειναι ο μεγαλος δραπετης.
//Απο το βιβλιο του Αντρεα Κασετα //Η Αρκτος ,Η Πρεσπα,Η Παρασκευη//

Ιουνιος!!

Καλοκαιρι
Ζεστασια
Ελαφρια ψυχη
Σπινθηροβολα ματια
Γαληνια τρυφεροτητα
Οχι χαμενες ελπιδες!
Καλο μηνα φιλοι και φιλες μου.

Προσκληση!!!.

Ο ξενιτεμενος Ndn με καλεσε σε μπλογκοπαιγνιο.Οι κανονες βεβαια απλοι,αλλα δυστυχως Ndn η παραληπτρια ανεπροκοπη και ανεπιδεκτης μαθησεως σχετικα με την τεχνολογια.
Πρεπει να γραψω κατι που με αντιπροσωπευει σε ενα κομματι χαρτι ,για να φανει ο γραφικος μου χαρακτηρας και να το σκαναρω στο μπλογκ μου.Πολυ δυσκολο αυτο το τελευταιο.Δεν γινεται να σας στειλω οσα ιδιοχειρα γραμματα θελετε με το ταχυδρομειο;Θα σας μεινει και το γραμματοσημο.Αλλα δεν μπορω να στεναχωρεσω τον Ndn, οποτε θα σας περιγραψω τον τροπο που γραφω ,και αν θελετε με αποδεχεστε σαν συμπαικτρια .
Δεν διαφερουν απο την μπλογκικη μου γραφη.Ειναι στρογγυλα ,και γραφω ισια.
Παιρνω ενα γαλαζιο φυλλο αλληλογραφιας ,που στην κατω δεξια ακρη εχει δυο μικρα κοχυλακια και γραφω//Η θαλασσα αποκαλυπτει τα μυστικα της μονο σε λιγους//.
(Noμιζω οτι ειμαι μια απο τις λιγες .Πολυ μετριοφρων.)
Τωρα ο καθενας σας ας το σκαναρει στο μυαλο του.Οι δυνατοτητες μου φτανουν μεχρι εδω.
Ndn ζηταω συγνωμη.Παντως σε ευχαριστω.

Λιγο πριν ελθει ο Μαιος!!

Στην καινουργια ανατολη,την γεματη φως με τις ευαισθητες χορδες να υμνει την απεραντοσυνη,την ελπιδα ,τρεχω με το βλεμμα ζεστο.
Καθαριο σε αυτην την ανελπιστη αγαλιαση που νιωθω.
Διψω να χορτασω το φως ,τον ηλιο ,την θαλασσα ,την μυρωδια απο τα φυκια,τα λουλουδια.
Χριστε μου ποσα πραγματα εχω να μαθω ακομα!!

Μεγαλη Εβδομαδα

Δασκαλε,Ποιητη Δασκαλε,Δασκαλε των σιωπηλων μας ποθων.Η καρδια του κοσμου χτυπαει με τον παλμο της καρδιας σου ,αλλα δεν φλεγεται με το τραγουδι σου.Ο κοσμος καθεται ακουγοντας τη φωνη σου.Με ηρεμη χαρα.Μα δεν σηκωνεται απο την θεση του να ανηφορισει στα υψωματα των λοφων σου.Ο ανθρωπος ονειρευεται το ονειρο σου.Μα δεν θα ξυπνησει στην αυγη σου που ειναι το μεγαλυτερο ονειρο σου.
Δασκαλε του φωτος ,Δασκαλε που τα ματια σου κατοικουν στου τυφλου τα δακτυλα .Εισαι ακομα περιφρονημενος και κοροιδεμενος .Ενας ανθρωπος πολυ αδυνατος και αστατος για να εισαι Θεος.Ενας Θεος παρα πολυ ανθρωπος για να σου προσφερουμε λατρεια.Εσυ εισαι ακομα ο μακρινος τους εαυτος.
Ο απομακρος τους λυγμος και το παθος τους............
Χαλιλ Γκιμπραν
Φιλοι μου σας ευχομαι να περασετε πολυ ομορφα αυτες τις ημερες.Η μοσχομυρισμενη ανοιξη μας καλει να μιλησουμε στην γλωσσα των λουλουδιων.Περισσοτερη θερμη για την ζωη αλλαγη στις σκεψεις και στις πραξεις μας.
Καλο Πασχα!!!

Θλιμμενα ματια!!

Φιλοι μου θελω να σας προλαβω.Δειξτε λιγο σεβασμο στα καημενα τα αρνακια αυτες τις ημερες.
Αρνηθειτε να φατε και σκεφτειτε τα θλιμμενα ματια τους ,λιγο πριν το αδοξο τελος .
Θα μου πειτε τοσα ανθρωπινα θλιμμενα ματια μας κοιταζουν και εκλιπαρουν,για τα ματια των ζωων θα στεναχωρεθουμε;Ναι ,γιατι αν δεν αγαπας τα ζωα,δεν αγαπας και τους ανθρωπους.
Εξαλλου καποιος πρεπει να σκεφτει και γι αυτες τις ψυχες.
Ελπιζω να μην στεναχωρεσα το στομαχι σας.

Ετσι χωρις τιτλο!!!

//Αγαπαμε το σκοτεινο βελουδινο ουρανο και το φεγγαρι που ριχνει λαμψεις χρυσου πανω στη βαθια ασημενια θαλασσα.Θελουμε να κολυμπαμε ο ενας διπλα στον αλλο για οσο χρονο μας ειναι γραφτο.Μεχρι που ο ενας απο τους δυο μας βουτηξει κατω απο τα κυματα για τελευταια φορα// λεει για την Ιμαν , ο Ντειβιντ Μποουι.